Gå til hovedinnhold

Innlegg

Viser innlegg fra februar, 2011

Hundene i Thessaloniki

Eg har kjøpt nokre lydbøker i vinter. Godt med tilbod. Det er ekstra kjekt å lytte medan eg kjører. Lydboka: "Hundene i Thessaloniki" av Kjell Askildsen gjev meg til og med røysta til Askildsen. Veldig bra. "Det er forfattaren sjølv som les" som det heiter. Askildsen får skikkeleg fram det monotone. Sa han. Sa hun. Han får fram dei korte setningane som vi seier til kvarandre. Ord som i seg sjølv ikkje er viktige, men det ligg noko bak. Etterkvart forstår ein kvifor novellesamlinga heiter Hundene i Thessaloniki. Eg blei fasinert over novellene, men òg trist. Så tomt det kan bli mellom menneske som ein gong hadde noko saman. Nokre lenkjer om Askildsen og forfattarskapet: http://www.litteratursiden.dk/artikler/men-det-var-trods-alt-en-lettelse-faa-svineriet-lidt-paa-afstand-kjell-askildsen-hundene-i - http://en.wikipedia.org/wiki/Kjell_Askildsen http://www.boktipset.se/bok/hundene-i-thessaloniki

Døden, skal vi danse

Til jul fekk eg boka: Døden, skal vi danse? av Per Fugelli  og har filosofert saman med Fugelli etter det. Han stiller mange spørsmål om helsevesenet og ka helse er.  Vi blir med Fugelli gjennom kreftbehandlinga, Gjennom tankane på døden. Tankane rundt effektiviseringa i helsevesenet. Redsla for nærleik pga smitte, samstundes som det ikkje er reint på sjukehusa. Alle legane som ser deg som ein av mange. I løpet av eit år hadde han minst 37 legar som han møtte ca 6 min.... Blir ikkje den sjuke ganske einsam då? Og ka er no døden? Ka ville livet vore om vi ikkje hadde døden? Gjev døden livet meining? I intervjuet med Aftenbladet skreiv Fugelli ein resept: Bruk salmebøker Pass på å synde litt Finn deg en flokk Godta dine feil Husk du skal dø Ein god resept å ta med seg på vegen. Eg blir sterkt minna om Benny Andersen sine ord når eg les boka: Vi ved ikke hvem af os der først vil blive til ingen eller noget ufatteligt andet men i dag kan vi nå hinanden og høre hinandens