Gå til hovedinnhold

Jeg svikter deg aldri, sa Peter May, men....

.... eg har begynt å lure. Peter May, krimforfattaren som har fått meg til å fryse, kjenne meg sjøsjuk, bli våt til skinnet og blitt forelska i Hebridane. Mannen som lot meg bli med Enzo til franske vingårdar og vinmeldarar, restaurantar med Michelin-stjerne og sjalusi, kjenne høg puls i katakombene under Paris og mykje meir. Denne mannen gjev altså ut boka "Jeg svikter deg aldri".

Men eg kjente meg svikta. Skreiv han denne fordi han lengta tilbake til Hebridane og ville ha oss med på ein tur i det ville landskapet? Skreiv han denne for å sjekke om han hadde kritiske vener i forlagsbransjen? Og kvifor blei denne omsett til norsk? Eg veit om fleire som burde vore før i køa.

Så, eg er altså skuffa. Dette er ein roman om dei vêrharde øyene vest for Skottland.  Dette er ei kjærleikshistorie. Ei ganske ok kjærleikshistorie. Men det skulle vore ein krim. Det er bare det at plottet ikkje er truverdig. Peter May kan mykje betre enn dette.

Heldigvis oppdaga eg at boka kom ut i 2018, så han svikta ikkje heilt. Etter det har han jo gitt meg ein ekstra tur med Enzo (2021). Det var noko anna det.

Her er andre bøker av Peter May som eg har blogga om:

----

Tittel: Jeg svikter deg aldri 
Forfattar: Peter May
Forlag: Goliat
År: 2020 



Kommentarer

  1. Ja, enig med deg i at plottet her ikke er spesielt troverdig. Syns også at andre bøker av ham er bedre

    SvarSlett

Legg inn en kommentar

Populære innlegg

Ekko og Narcissus. Og du og eg.

Dette essayet! Eg forstår godt at mange  bokmeldarar har "Ekko, et essay om algoritmer og begjær" av Lena Lindgren som ei av dei tre beste i 2021.  Boka er skremmande. Boka er spennande. Boka er gjenkjennande, Boka er om meg og deg. Og heldigvis: Boka er lett å lese. Forfattaren tar oss med på ei reise der ho prøver å forstå den digitale revolusjonen som vi har opplevd dei siste tjue åra. Ikkje akkurat ei enkel oppgåve. Kjenner du historia om Narcissus? Han som blei så forelska i sitt eige sjølvbilete? Og Ekko? Ho som snakka så mykje at ho fekk som straff at ho bare skulle gjenta det andre sa? Det er desse to det handlar om. Narcissus blir bare seg selv. Ekko blir bare de andre. Narcissus blir "noen". Ekko blir "ingen". En lukket sirkel. En tvangsmessig gjentagelse. Vi er i Silicon Valley, eller gudenes dal som Lindgren kallar staden. Vi får med oss oppstarten. Idealistar som startar facebook, twitter, instagram..  Idealister burde kanskje stå med hermetei

En annen sol - sterke dikt om sorg, kjærleik og trass

  Eg har i lengre tid lese dikt av Kolbein Falkeid til kvar morgon. Målet er å lese alle dikta.  Januar 2021 starta med diktsamlinga "En annen sol". Dei første dikta las eg greit, men så kom eg til diktet "Festen", noko låg under, så "Rom sjø" . Då Falkeid i neste dikt skriv om Egil Skallagrimsson sitt dikt om å miste sonen, måtte eg google. Kva tid var det han mista dottera? 1988. Denne diktsamlinga kom ut i 1989. Då skjønte eg at Egil Skallagrimsson måtte med. Ein mann som hadde sett ord på den same smerta over 1000 år før oss. Tungt, det er tunga å røra; eg orkar mest ikkje anden å draga. Det er ikkje von eg vinn å kveda, frå djupet i hugen henta opp kvedskap (frå Sonetapet i Egilsoga) Som Egil Skallagrimsson greier han å finne orda og vi får sterke dikt om sorg, sakn, lengt og håp. Det sterke "Alt" der vi møter oss som forsiktig spør korleis det går og den sørgande som " Kunne også ha fortalt/ om dager på kaikanten./ Om balansegangen der

Underveis - vandring mellom tru og tvil

Inge Eidsvåg, tidlegare rektor ved Nansenskolen, skriv i forordet til boka Underveis: "Hva tror jeg på i dag? Hva er mitt livssyn, og hvilken vei har jeg gått fra barnetroens forestillingsverden til der jeg er nå?"  Det er bara de grovt okunniga som tror att de vet något om människohjärtat. Vi andre säger: vi vet inte. Inte säkert. Går och lyssnar så länge vi lever. Orda til P. Lagerkvist passar godt til temaet i boka. Bakteppet er kristendommen og den kristne tradisjonen. Det er den kulturen forfattaren har vakse opp i og kjenner. Han er ikkje opptatt av å bevise eller motbevise, men å leite etter samanhengar, stille spørsmål og rydde i tankeflokar. Han ønsker å skape eit rom for undring. Eidsvåg startar langt tilbake i historia. Mennesket har forsøkt å skape meining i tilværet alltid. Det er bare dei siste 200 åra at nokre menneske i vår del av verda har avskrive religiøse livstolkingar. Eidsvåg lurer på om dette fører til at vi vil skape nye gudsbilete slik det har vore ti

Storinkvisitoren - kva skal mennesket med fridom?

I lesegruppa les vi Brødrene Karamasov av Fjodor M. Dostojevskij for tida. Denne veka har vi lese Ivan sitt poem. " Legenden om Storinkvisitoren " (lenka er til Nasjonalbiblioteket. Brødrene Karamasov er omsett av Olaf Broch. Legenden startar på s 271). Tenkte det var greit med ei lenke i tilfelle de ikkje hadde boka i heimen. Den nyaste utgåva er omsett av Geir Kjetsaa. Men den er ikkje klar for fri nedlasting frå Nasjonalbiblioteket enno. For dei som leitar fram i bokhylla: Teksten er kapittel 5 i fjerde del. For å oppsummere det eg har lese både i Brødrene Karamasov, i andre bøker og sortere litt eigne tankar, skriv eg ned det som surrar rundt akkurat no. Og 1.mai er kanskje ikkje den dummaste dagen å skrive om det frie mennesket på? To av brødrene Karamasov, Ivan og Aljosja, samtalar om Gud, om å akseptere han for så å avvise han. Om det vonde i verda. Kor er Gud i alt dette? Ivan ser på seg som ateist. Aljosja er munk. Så fortel Ivan legenden om storinkvisitoren.